Studenci Politechniki Wrocławskiej odpowiedzialni za Projekt P.I.W.O. postanowili rozpocząć bieżący rok akademicki mocnym uderzeniem. Członkowie Koła Naukowego MOS stworzyli Big Binary Clock czyli Wielki Zegar Binarny. Do tego celu wykorzystali budynek C-13, który wyglądem nawiązuje do taśmy perforowanej używanej onegdaj do zapisywania danych. Okrągłe okna wyposażono pierścienie z kolorowych diod, które mrugając, pokazują aktualny czas w zapisie zero-jedynkowym.

"Ich kolory - zielony, niebieski, czerwony - reprezentują odpowiednio: godziny, minuty i sekundy. W celu zwiększenia praktyczności urządzenia, studenci zaprojektowali także klasyczne wyświetlacze prezentujące czas z użyciem cyfr arabskich". - czytamy na stronie projektu.

Filmik pokazujący działanie zegara w dalszej części posta.

[Za: Big Binary Clock]

Pierwsza wersja tego cudeńka produkowanego przez Brando miała tylko funkcję wibracji, potem dołożono wyświetlacz LCD z zegarkiem. Wibrująca bransoletka połączona jest przez bluetooth z komórką np. znajdującą się w czeluściach damskiej torebki. Gdy ktoś dzwoni, bransoletka wibruje i pokazuje na ekranie dane dzwoniącego. Zegarek zacznie wibrować również wtedy, gdy oddalicie się od telefonu na więcej niż dwa metry. Wersje srebrny metallic i czarny plastik dostępne są w cenie $45 (126 zł). Jeżeli teraz zaczniecie odkładać po 9 zł tygodniowo, to macie idealny prezent pod choinkę.

Jeśli zaliczacie się do grona ekoszołomów, Energy Aware Clock to coś dla was. Zegar swoim niebieskim wzorkiem na tarczy pokazuje, ile energii zużywacie w domu. Jeśli dużo, wzorek puchnie. Jeśli mało, elektroniczne kolce stają się cieńsze. Żałujemy, że w razie przeciążenia nie wyskakuje wirtualna kukułka z przypomnieniem, że nie wolno na raz włączać elektrycznego czajnika, pralki, suszarki do włosów i kompa. Nie wiadomo kiedy zegar pojawi się na rynku, ale jeśli jeszcze nie macie poczucia winy z powodu wytwarzania zbyt dużej ilości CO2 -- Energy Aware Clock na pewno wam się przyda. Przykłady poprawnej domowej instalacji w naszej galerii.

[Za: geek]

To lubimy. W czasach delikatnych laptopów, wrażliwych komórek i niestabilnych kobiet systemów operacyjnych, przyda się coś niezniszczalnego. Betonowy zegar Nixie jest oparty na lampach rodem z NRD, a obudowa wytrzyma nawet parę solidnych ciosów kilofem. Przyda się więc też do rozładowania napięcia/uspokojenia nerwów. Czekając na premierę rynkową, zapraszamy do galerii, a wcześniej zagadka: którą godzinę wskazuje zegar? Odpowiedź w drugiej części posta.

[Za: Gizmodo]

Pojawi się w ciągu trzech lat w Londynie. Średnica: 40 metrów, wysokość: taka, jak pięciopiętrowy budynek. Zegar księżycowy Aluna będzie miał trzy pierścienie -- największy ma wskazywać fazy księżyca (będzie ciemny podczas nowiu i w pełni rozświetlony podczas pełni). Środkowy będzie "podążać" za srebrnym globem i wyznaczać księżycowy dzień. Najmniejszy pierścień będzie odmierzał przypływy i odpływy.

Podobno to coś ma zbliżyć człowieka do wszechświata, przypominać o naturalnych cyklach kosmicznych i o tym, że warto na nie zwrócić uwagę w czasach szybkiego życia. Jeśli nie macie zamiaru zbliżać się do natury, to przynajmniej zbliżcie się do samego zegara -- ma być on wykonany ze szkła z recyklingu, a elektryczność będzie pochodzić z energii pływów. Nawet najbardziej zielonym projektom odrobina hi-tech'u nie zaszkodzi (co widać w naszej galerii).

[Za: Aluna]

Choć nie narzekamy na brak nowych czasomierzy, tak się dziwnie składa, że za każdym razem kiedy któryś naprawdę nam się spodoba, okazuje się on tylko projektem. Nie inaczej jest w przypadku czarnobiałego zegara zaprojektowanego przez Vadima Kabardina. Składa się on z czterech OLEDowych cyferek wyposażonych w czujniki oświetlenia -- dzięki nim zegar świeci na czarno w dzień i na biało w nocy. Projektant jest na etapie poszukiwania producenta, więc jeśli siedzicie w tym biznesie, to zapraszamy do odwiedzenia poniższego linka. Pamiętajcie tylko żeby przesłać nam egzemplarz testowy.

[Za: KibardinDesign]

Pamiętacie jeszcze stół-pułapkę, który konsumował biedne myszki w "mikrobowej cieczy"? Tym razem mamy coś równie okrutnego. Prototypowy zegar stworzony przez angielskich projektantów Jamesa Augera i Jimmy'ego Loizeau napędzany jest... owadami. Insekt zostaje złapany na lep, którym wyłożone jest coś w rodzaju pasa transmisyjnego, który to z kolei transportuje owada do specjalnej kadzi z bakteriami. Następuje reakcja chemiczna, w wyniku której owad zostaje "strawiony", a uzyskana energia zostaje wykorzystana do wprawienia w ruch pasa z lepem i rozświetlenia wyświetlacza LCD.

Para okrutnych designerów oferuje też wersję alternatywną napędzaną myszami i jeszcze jedną na insekty, w której porywane są one z pajęczej sieci za pomocą systemu złożonego z ramienia robota, kamery wideo i ultrafioletowych diod LED. Jeśli Lars Von Trier będzie próbował znów nakręcić coś w stylu Antychrysta, powinien zatrudnić tych panów jako konsultantów. W temacie pt. Zło są prawdziwymi ekspertami.

[Za: NewScientist]

Widzieliśmy już w życiu niejeden czasomierz, ale La Machine à Ecrire le Temps (po naszemu - maszyna do pisania czasu) przebija chyba je wszystkie. Misterne, w pełni mechaniczne urządzenie zostało zaprezentowane podczas targów Baselworld 2009 i chociaż tylko znający się na fachu zegarmistrza będą w stanie w pełni je docenić, wrażenie robi na absolutnie wszystkich. Jeśli po obejrzeniu filmiku w dalszej części posta postanowicie udekorować salon tym cackiem, nie zapomnijcie przygotować 1207 254 zł.

[Za: Uhrsachen]